ένδυμα ψυχής.
ουρανός χαράς.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ...
αντανάκλαση.
η αγάπη Σου.
μπλε νυχτολούλουδα.
σε κάθε καρδιά.
πέρα ως πέρα.
ροδαυγή ψυχής.
νότες αγάπης.
Θεού ελπίδα.
μιλάς στα πουλιά.
Του λες Σ᾽ αγαπώ.
δακρυστόλισμα.
ω αναμνήσεις.
καλλιγραφία.
γελαστή ψυχή.
ανθοφορία.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ...
χθες και σήμερα.
γύρω σου παντού.
προς τον πλησίον.
κι ευωδιάζουν.
κύματα καρδιάς.
ω έχει στόχο.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΜΟΡΦΕΣ ΠΟΛΕΙΣ...
η παλιά Αθήνα.
ω νότες ψυχής.
έχουν λουλούδια.
μες στην ψυχή σου.
λουλούδια χαράς.
ω χορεύουνε.
σε κάθε ψυχή.
διαχρονικά.
μιας καβατίνας.
οι αναμνήσεις.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ...
της καρδιάς σου.
γλυκέ Ιησού.
σε κάθε καρδιά.
ω ευωδία.
μες στην καρδιά μας.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ...
ένα ποίημα.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ...
ένα ποίημα.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ...
ένα ποίημα.
ένα ποίημα.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ...
ένα ποίημα.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ...
ένα ποίημα.
ένα ποίημα.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ...
ένα ποίημα.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ...
ένα ποίημα.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ...
ένα ποίημα.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ...
ένα ποίημα.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ...
ένα ποίημα.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ...
ένα ποίημα.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ...
ένα ποίημα.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ...
ένα ποίημα.
DODOITSU ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΣΗ...
ένα ποίημα.
Η παρηγοριά,
η γενναιοδωρία,
το χαμόγελο,
η αγαθοσύνη,
η φιλαδελφία,
είναι προσευχή.
<>
Η ευχαριστια,
η αλληλεγγύη,
η καλοσύνη,
η χαρμοσύνη,
η ευσπλαχνία,
είναι προσευχή.
<>
Η Βίβλος είναι...
το εκχύλισμα της σοφίας του Θεού,
το ξεχείλισμα της αγάπης Του,
το κελάρισμα της ελπίδας Του,
το άνθισμα της συμπόνιας Του,
το καλωσόρισμα στη θαλπωρή Του,
το καλημέρισμα στην ειρήνη Του,
το βάδισμα της ψυχής μας στην οδό Του.
<>
Οἱ αὐλές τοῦ Κυρίου
ἔχουν τά μπαλκόνια τους
μέσ’ στήν καρδιά μας…!
<>
Ήμουν παιδί
και μ᾽ άρεσε να πιάνω τα σύννεφα...
Είμαι ενήλικας
και μ᾽ αρέσει ακόμη να πιάνω τα σύννεφα...
<>
ΕΕΕ
Με την προσευχή
η ψυχή σου
ενώνεται με το Θεό
σ᾽ ένα βαλς χαράς
όπου ένα προς ένα
το κάθε βήμα
σε γεμίζει ελπίδα.
<>
Προσευχή...
ενδόμυχη ανάταση
των χεριών μας
προς τον Θεό·
γονυπετής προσέγγιση
της θεϊκής αγάπης.
<>
Στου Χριστού τα βήματα
ακούς κελαηδήματα.
<>
Η ευγένεια,
η εμψύχωση,
η προσφορά,
η αγάπη,
η ελπίδα.
είναι προσευχή.
<>
Η αγνότητα,
τα δάκρυα
η αθωότητα,
το χάδι,
η ποίηση,
η φιλαλληλία,
είναι προσευχή.
<>
Η καλοσύνη,
η συγχώρεση,
η μουσική,
οι αρετές,
η ειρήνη,
η ομόνοια,
είναι προσευχή.
<>
Η αλληλοβοήθεια,
η κατανόηση,
η καλοπροαίρεση,
η θαλπωρή,
η αλήθεια,
η αγκαλιά,
είναι προσευχή.
<>
Μετάνοια...
η ίωση της αμαρτίας
έγινε αφοσίωση στο Θεό.
<>
Βίβλος...
από τον άδη στο λιβάδι
του Παραδείσου.
<>
Είδα την ελπίδα
στην αγάπη του Θεού
στη Βίβλο.
<>
Ένθεη ζωή...
όχι κρύα δάκρυα
πια.
<>
Άνω στον ουρανό
μας οδηγεί
η αγάπη του Θεού.
<>
Προβλήματα ζωής....
Όλα στην γόνδολα
της ελπίδας του Θεού.
<>
Ωδή των ρόδων
η αγάπη του Θεού
μες στην καρδιά μας...!
<>
"Μάλλον ή μέλλον";, ρωτούν...
"Αιωνιότητα",
τους απαντάει ο Θεός.
<>
Συνταξιδιώτης
στη ζωή μας
η καλοτάξιδη
αγάπη του Θεού.
<>
Η πλακοστρωμένη
αγάπη του Θεού
στα μονοπάτια
τις ζωής μας.
<>
Η αγάπη του Θεού
είναι φωτεινή
φωτίζει το σκοτάδι
κάθε ψυχής.
<>
Με την προσευχή
καθημερινά νιώθεις
το γλυκοκοίταγμα του Θεού
μες στην καρδιά σου.
<>
Η προσευχή
δίνει ενθάρρυνση
στην αποθάρρυνση.
<>
Πίστη...
αήττητος αητός
edelweiss των Άλπεων
ουράνιο τόξο
κυψέλη στα έλη.
<>
Με την προσευχή
η καρδιά μένει
χαριτωμένη.
<>
Η ακτινόβολη βολή
της αγάπης του Θεού
στην καρδιά μας.
<>
Χωρίς το Θεό
η ψυχή μένει
ξεθωριασμένη.
<>
Με την πίστη
είδες αλκυονίδες
μέρες αγάπης
μες στην ψυχή σου.
<>
Βρισκόμαστε
στη βελούδινη δίνη
της αγάπης του Θεού.
<>
Η αγάπη βασίλεψε
για να ανατείλει
στην καρδιά σου.
<>
Η αγάπη του Θεού είναι
η μελωδική βιόλα των παγωμένων υδάτων
της ψυχής μας.
<>
Η απενταροσύνη
ενός αθέου
συναντησε
την απεραντοσύνη
του Θεού.
<>
Η απένταρη αγάπη
ενός αθέου
συναντήθηκε
με την απέραντη αγάπη
του Θεού.
<>
Αναζητητές
της Αλήθειας...
ηλιοτρόπια
που ψάχνουν
τόν ήλιο.
<>
ΤΤ
Η αφθονία του φθόνου
συνάντησε
την άφθονη αγάπη
του Θεού.
<>
ΕΕΕ
Η σιωπή
είναι η στεντόρεια
φωνή του Θεού.
<>
ΕΕΕ
Ηλιοβασίλεμα στο ελατόδασος
χρυσοφεγγοφωτοστόλιστη λίμνη
τι ωκεανός ελπίδας στην καρδιά σου
η αγάπη του Θεού...!
<>
ΕΕΕ
Με την βραδινή
προσευχή
ο Θεός
σε καληνυχτίζει...!
<>
Ηλιοβασίλεμα...
Η επίγεια ζωή μας ας δύσει
μέσα στην αγάπη του Θεού.
<>
Στιγμές ὅπου μπορεῖς νά
δροσισθῆς ἀπ’ τά φυτά πού
“στοῦ Θεοῦ μας τίς
αὐλές ἀνθοῦν”(Ψαλμ. 91, 14)…
ποτίζοντας ἐκεῖνο τό λουλούδι
πού τό βαστάει ἕνα
πληγωμένο περιστέρι
μέσ’ στό συντριβάνι
τῆς ψυχῆς σου
ὥσπου νά ἀνθίση
τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ…!
<>
Ο Θεός υφαίνει
την αγάπη Του
σε κάθε ψυχή.
<>
Ο Θεός στο Σταυρό
διψάει
για την αγάπη μας.
<>
Η Βίβλος και τα λουλούδια
είναι η υπενθύμιση
της αγάπης του Θεού.
<>
Η αγάπη του Θεού
σιγοτραγουδάει
στην ψυχή μας.
Το Πνεύμα το Άγιο
δίνει κουράγιο.
<>
-Κήποι σ’ ακροποταμιά-
Ποιήματα γιά τά πουλιά…
γιά τά δάση…
γιά τούς ζωγράφους…
γιά τήν ποίησι…
γιά τά ποτάμια…
και τά φύλλα τῶν δένδρων…
γιά τά δάκρυα…
γιά τίς μαριονέττες…
γιά τό πεντάγραμμο…
Ποιήματα “σάν κῆποι σ’ ἀκροποταμιά”(Αριθμοί 24, 6)…!
<>
Ζωγράφιζες μέ τό νοῦ
χαλίκια πάνω στόν τοῖχο”(Σοφία Σειράχ 22, 18)…
ἑνός δρόμου στά δυτικά προάστια
τῆς ψυχῆς σου
μέ ἕνα ἀκαθόριστο
δεκαεπτασύλλαβο
τό ὁποῖο συλλάβιζες ἀπό τά νιάτα σου…
νόμιζες ότι κάποτε θά σταματοῦσε
ἡ ψυχή σου νά συλλαβίζη…
άλλά ἡ ψυχή, στό εἶχα πεῖ,
παραμένει πάντα παιδί….!
<>
Ζωγραφίζεις τίς
νότες μιᾶς καβατίνας…
μιᾶς μικρῆς μονωδίας
πού μιλάει για μιά καλαμήτρια
πού συλλέγει καλάμια
δίπλα στή “μικρή πηγή
πού ἔγινε ποταμός” (Ἐσθήρ 10, 5)…
Γιά μιά καλαμήτρια
πού γονατίζει στίς ὄχθες
καί προσευχόμενη
σηκώνει τά χέρια της
γιά ν’ ἀγκαλιάση τό Θεό…!
<>
Ο θυμός μας συνάντησε
την μακροθυμία του Θεού
κι έγινε αγάπη...!
<>
Μέσα από τόνους minore
μέσα από τόνους maggiore
ω Θεέ μου Σε συνάντησα.
<>
Μέσ᾽ από λάκκους με πίσσα
είδα ν᾽ ανασταίνονται
καρδιές.
<>
Μέσα σε δρόμους που δεν είχαν χαραχτεί
συνάντησα ω Θεέ μου
την αγάπη Σου.
<>
Πέρα απ᾽ το φράγμα του ήχου
μεσ᾽ σε μακρινές κοιλάδες
μεσ᾽ στην καρδιά μου ω Θεέ μου Σε συνάντησα.
<>
Έτη φωτός μακρυά
αλλά και τόσο κοντά
μέσα μου, ω Θεέ μου, Σε συναντησα.
<>
Γαλαζοπράσινη ευχαριστήρια συγχορδία
ολάνθιστη υπέρμετρη θαλασσογραφία.
<>
Φωτόλουστη αείφυλλη καλλιγραφία
εξωτική σελασφόρος παρηγορία.
<>
Αδαμαντοστόλιστη κατανυκτική τριστιχία
ολόδροση γαλάζια γενναιοδωρία.
<>
Πανέμορφη αιθέρια δεκαεπταστιχία
μεταξωτή ευσπλαχνική φωτοχρωμία.
<>
Λαμπρόφωνο χαμόγελο μαριονέτας
ἀποξηραμμένο μονόστιχο βινιέτας.
<>
“Ξυπνῶ κι εἶμαι
μαζί Σου ἀκόμα”(Ψαλμ. 138, 18)
γιατί Ἐσύ εἶσαι
ἀκόμη μαζί μου…!
Γιατί κάποτε, σάν τώρα,
μᾶς εἶπες,
“Θά εἶμαι μαζί σας πάντα,
ὥς τή συντέλεια
τοῦ κόσμου”(Ματθ. 28, 20).
<>
Τό φθινόπωρο ἔφτασε
τά φύλλα πέφτουν
οἱ φίλοι ὅμως μένουν
πολλές φορές
μόνο στίς ἀναμνήσεις…!
Παίρνοντας ἕνα φθινοπωρινό
πεσμένο φίλο
μέ τό λεπτό πινέλο τῆς προσευχῆς
ἀρχίζεις καί τό ζωγραφίζεις
στέλνοντάς του ὅλη
τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ…!
<>
Καθόσουν στήν ἄμμο καί
ζωγράφιζες φύλλα
μέ κλωνάρι τή λέξι “εὐχαριστῶ”
γιά κάθε δύσκολη στιγμή
πού σέ “σήκωσε στά
χέρια Του”(Δευτ 1, 31)·
πού δέν Τόν ἔβλεπες
δίπλα σου
γιατί ἤσουν στήν ἀγκαλιά Του…!
<>
Ἔχεις ἕνα ὄμορφο
διακοσμημένο φυτολόγιο
ὅπου ἐκεῖ μαζεύεις τά φύλλα τά ὁποῖα
σέ ἄγγιξαν μέσα ἀπ’ τό
φυτικό βασίλειο τοῦ Θεοῦ…
Στό συρτάρι τῆς καρδιᾶς σου
ὑπάρχει κι ἕνα ἄλλο
ὄμορφο φυτολόγιο ἀπ’ τήν
Οὐράνια Βασιλεία τοῦ Θεοῦ
μέ ἁγιογραφικά φύλλα
ἀπ’ τό Εὐαγγέλιο,
τό Λουλούδι τοῦ Θεοῦ…
ὅπου “τό φύλλωμά του
δέν μαραίνεται ποτέ”(Ψαλμ. 1, 3).
<>
Ἄνθρωποι πού γελοῦν μόνοι τους
παρέα μέ μιά σκέψι·
ἄνθρωποι πού γιά
πάντα μένουν παιδιά
καί πού μισούν τό μίσος·
ἄνθρωποι πού ψάχνουν
στό λεξικό νά βροῦν τίς λέξεις
πού καθρεπτίζουν τίς σκέψεις·
ἄνθρωποι πού ακούν
μουσική στόν ήχο τῆς σιωπής·
ἄνθρωποι πού προτιμοῦν
τό τίποτε γιά νά τά ’χουν ὅλα·
ἄνθρωποι πού τους
αρέσει νά ζωγραφίζουν
με λέξεις αντί γιά χρώματα…!
<>
Ἄνθρωποι πού ενώ οἱ γονείς τους
σταμάτησαν νά τοῦς λένε
“πότε θά γίνης ἄνθρωπος;”
συνέχισαν νά τό λένε
οἱ ίδιοι στόν ἑαυτό τους·
ἄνθρωποι πού μέ κάθε χαρούμενο
τραγούδι πού μιλάει γιά λύπη
γεμίζουν χαρμολύπη·
ἄνθρωποι πού στή προσπάθειά τους
ν’ αριθμήσουν τά ποιήματα
κατάλαβαν πώς ὅλες οἱ σκέψεις
ἔχουν ἀριθμό τό σύν ἄπειρο…!
<>
Η παρηγοριά,
η γενναιοδωρία,
το χαμόγελο,
η αγαθοσύνη,
η φιλαδελφία,
η ευχαριστια,
η αλληλεγγύη,
η καλοσύνη,
η χαρμοσύνη,
η ευσπλαχνία,
η ευγένεια,
η εμψύχωση,
η προσφορά,
η αγάπη,
η ελπίδα.
η αγνότητα,
τα δάκρυα
η αθωότητα,
το χάδι,
η ποίηση,
η μουσική,
οι αρετές,
η ειρήνη,
η θαλπωρή,
η αλήθεια,
η αγκαλιά,
η καλοσύνη,
η συγχώρεση,
η αλληλοβοήθεια,
η κατανόηση,
η καλοπροαίρεση,
η ομόνοια,
η φιλαλληλία,
είναι προσευχή.
<>
Η αγάπη με διάφορες μορφές
γεμίζει τις ρωγμές.
<>
Φωτόλουστη εγκάρδια αγαθοσύνη
αγνή ουράνια χαρμοσύνη.
<>
Ροδόχρωμη ακτινόβολη δικαιοσύνη
πολύχρωμη κρυστάλλινη γαλήνη.
<>
-Ἀνατολή στή Δύσι-
Ἀνατολή τῆς Ὀρθοδοξίας
στή Δύσι τοῦ Προτεσταντισμοῦ,
εὐχή γραμμένη μέ ἡλιαχτίδες
σέ φύλλα δίχως γραμμές
μ’ ἔνδροσες λέξεις πιασμένες
σ’ ἀσημένιους συνδετῆρες…!
<>
-Λουλούδια τῆς ἀσφάλτου-
Καταρρακτώδης βροχή
πού πέφτει μέ ὁρμή
πάνω στίς τσιμεντένιες λεωφόρους
καί προσπαθεῖ νά τίς ραγίση
γιά νά μπορέσουν
νά φυτρώσουν τά λουλούδια
πού βρίσκονται θαμμένα
κάτω ἀπ’ τό χῶμα
ποτισμένα μέ αἷμα
ἀπ’ τίς ρόδες τίς ἀσφάλτου…
<>
-Ἀσήμαντες σημαντικές στιγμές-
Περπατᾶς στό δρόμο
κι ἕνα ἁπλό ἀσήμαντο
ποτιστήρι γρασιδιοῦ
ἀπροσδόκητα σέ βρέχει…
Σοῦ ’ρχεται νά θυμώσης
ἡ δροσιά του, ὅμως,
σέ πλημμυρίζει χαρά
κι ἕνα χαμόγελο δοξολογίας
ἀφήνεις νά πετάξη
ἀπ’ τό πρόσωπό σου
στό Πρόσωπο τοῦ Θεοῦ,
εὐχαριστώντας Τον πού
σέ γεμίζει χαρά
ἀκόμη κι ἀπό τόσο
ἀσήμαντες σημαντικές στιγμές…!
<>
Ζούσα χωρίς Θεό
αλλά ο Θεός
ζούσε μαζί μου.
<>
Περπατούσα χωρίς Θεό
αλλά ο Θεός
βάδιζε μέσα μου.
<>
Νόμιζα ότι ο Θεός
δεν ήταν ποτέ δίπλα μου
αλλά με κρατούσε στην αγκαλιά Του.
<>
Ο Θεός βαδίζει
στά έλη της καρδιάς μας
καί τα μετατρέπει
σε υδροβιότοπους...!
<>
“Ἐγένετο πρωΐ” καί μέ τό λεπτό
πινέλο τῆς πρωϊνῆς προσευχῆς
ζωγραφίζει ὁ Θεός τήν
πιό ἁπαλή ἀνατολή τοῦ ἡλίου
μέσ’ τήν καρδιά μας.
“Ἐγένετο ἑσπέρα” καί μέ τό λεπτό
πινέλο τῆς βραδυνῆς προσευχῆς
ζωγραφίζει ὁ Θεός τό
πιό ὄμορφό Του ἡλιοβασίλεμα
μέσ’ τήν καρδιά μας.
<>
Ὅταν ὁ Θεός περπατάη
στόν παράδεισο τῆς καρδιᾶς μας,
ἀνθοσυλλέκτες φτιάχνουν
ἀντί γιά ἀκάνθινα,
στεφάνια ἀνθηρά…
σχηματίζοντας μέ
τά δάκρυα τῆς ἀγάπης
τήν πιό ὄμορφη
λιμνοθάλασσα στό κέντρο
τῆς ἴριδας τῶν ματιῶν
τῆς ψυχῆς μας…
Μάτια πού μποροῦμε
νά τά κλείσουμε
γιά νά μείνουμε λίγο μόνοι,
μόνοι μέ τό μόνο Θεό…!
<>
-Ἀλλαγή πού ὅλο ἀλλάζει ἀλλά ζῆ-
Ἄν ποτέ δακρύσουμε
ἄς ἀφήσουμε τά μάτια μας
νά παραμείνουν κλειστά
κι ἄς ἀνοίξουμε τά μάτια
τῆς καρδιᾶς μας
ὅπου ἐκεῖ φυλᾶμε
τά πιό πολύτιμα συναισθήματα…
τήν ἀγάπη καί τή
μετάνοια πρός τό Θεό,
μιά ἀλλαγή πού
ὅλο ἀλλάζει ἀλλά ζῆ…!
<>
-Περι-ποίησι ψυχῆς-
Ποίησι ἀφιερωμένη στό Θεό
εἶναι ἁγιογραφία μέ λέξεις,
προσευχές πρός τόν
Ποιητή πρός περι-ποίησι
τῆς ψυχῆς μας…
<>
-Ἄνθρωπος χωρίς ἄνθρωπο-
Μέ τήν ἀγάπη καί τήν προσευχή
γονατίζει ἡ ψυχή καί δίνει ἕνα δῶρο
στούς ἀνθρώπους ἐκείνους
πού γιά νά βροῦν
ἕνα ἄνθρωπο νά τοῦ ποῦν,
“ἄνθρωπο δέν ἔχω”,
χρειάσθηκε νά ἐνανθρωπήση
ὁ Ἴδιος ὁ Θεός…!
<>
-“Κι ἡ νύκτα σάν τή μέρα θά φωτίζη”(Ψαλμ. 138, 12)-
Ὁ Κύριος ρώτησε
τόν Πέτρο· “ἀγαπᾶς Με;”,
καί τώρα ὁ Κύριος ρωτᾶ ἐσένα…
μά πρίν προλάβης νά
Τοῦ ἀπαντήσης σοῦ λέει ὁ Ἴδιος
πόσο σέ ἀγαπάει…!
Διαπερνώντας κάθε στενή
χαραμάδα τῆς καρδιᾶς σου,
κάνοντας τή νύχτα σάν
τή μέρα νά φωτίζη…!
<>
-Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ-
Στή Δύσι μέ τά ρηχά πηγάδια
τῶν Προτεσταντικῶν ὁμολογιῶν
συνάντησες τήν Ὀρθοδοξία,
τό Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ…!
<>
-Ἡ πόρτα τῆς Κιβωτοῦ-
Ὅπως “μέτά τήν εἴσοδο
καί τοῦ Νῶε ὁ Κύριος ἔκλεισε τήν
κιβωτό πίσω του”(Γεν 7, 16)…
Ὅπως ἕνας πατέρας
βάζει τά παιδιά
του στό αὐτοκίνητο
καί τά περιμένει νά τούς
κλείση καλά τήν πόρτα…
ἔτσι κι ὁ Θεός πάντοτε μέ τόση
ἀγάπη βάζει τά παιδιά Του
στήν Κιβωτό τῆς Ἐκκλησίας Του
καί τούς κλείνει τήν πόρτα
ὁ Ἴδιος ἀπ’ ἔξω
με Πατρική στοργή…!
<>
-Θεϊκός Ἀσπασμός-
“Μνήσθητι Κύριε…
Ἀσπάζου τούς φίλους
κατ’ ὄνομα”
(Ψ 138, 7· Γ΄ Ἰω 16)
Ὁ Κύριος μέ τόση ἀγάπη,
τά δικά Του πρόβατα
καλεῖ κατ’ ὄνομα…
Ἔτσι κι ἐμεῖς μέ τήν
ἀγάπη τοῦ Κυρίου ἀσπαζόμασθε
ὅλους τούς ἀνθρώπους
στήν προσευχή μας κατ’ ὄνομα…
παρακαλώντας Τον
νά τούς θυμᾶται μέ τόν πιό
γλυκό ἀσπασμό Του…!
<>
-Ἀ-θεΐας ἄλφα στερητικό-
Ἄνθρωποι πού ἄφησαν
ἕνα γράμμα νά τούς
στερήση τό Θεό…
ἄνθρωποι πού
μετέτρεψαν τά βάια σέ βία
καί τό φῶς τῆς μέρας
σέ νύχτα…
ἄνθρωποι πού τούς
φοβᾶται ἀκόμη κι ὁ φόβος,
ἄνθρωποι μέ ἀ-θεΐας
ἄλφα στερητικό…!
<>
-Γυάλινα ποτήρια-
Στόν κῆπο τῆς Γεθσημανῆ,
γεμίζεις γυάλινα ποτήρια μέ
ποιήματα προσευχῆς…
προσπαθεῖς ν’ ἀγγίξης
τήν ἄκρη τοῦ χρόνου ἐκεῖ πού
ξεκινάει ἡ Αἰώνια Ζωή…
ψάχνοντας γιά τήν
ἀειπάρθενη ἀνύμφευτη
Νύμφη τῆς εὐχῆς
ζητώντας τό Σπίτι Τοῦ
Ἐσταυρωμένου Θεοῦ…
τοῦ Θεοῦ πού Τόν
ἀγάπησες χωρίς νά Τόν δῆς…!
<>
-Μέσα σέ χρυσό πλαίσιο-
Ἡ αἰώνια ἔγχορδη συμφωνία
ἀπ’ τό πεντάγραμμο τοῦ Θεοῦ
χαμηλόφωνα ραβδώνεται
στήν ὄμορφή πόλι…
στίς λέξεις τῶν προσευχῶν σου…
στήν παλλέτα τῶν χρωμάτων…
δίνοντάς σου τή
χαρά τοῦ Θεοῦ
σάν χαρούμενες μαριονέτες…
σάν καλλιτέχνες
σέ πεζόδρομο…
πού ζωγραφίζουν τούς
καταρράκτες τοῦ Νιαγάρα
πάντα μέ οὐράνιο τόξο…
“μέσα σέ χρυσό πλαίσιο”(Ἐξοδ. 39, 13)…!
<>
-Ἡ κόρη τοῦ ματιοῦ Μου-
God says…
Τά μεσημέρια πού ὅλα
ἠρεμοῦν καί ξεκινοῦν οἱ
ὧρες κοινῆς ἡσυχίας
οἱ σκέψεις σου
πλησιάζουν σ’ Ἐμένα…
καί οἱ κρυστάλλινες σταγόνες
ἀπ’ τήν “κόρη τοῦ ματιοῦ Μου”(Ζαχαρία 2, 12)
σχηματίζουν διαμάντια
διάφανων δακρύων
στόν κανθό…
στήν άκρη τῶν ματιῶν σου…
καί μετατρέπουν τόν
ἀκάνθινο στέφανό Μου
σέ βασιλικό στέμμα
τῆς ψυχῆς σου…
μέ ἕνα χαμόγελο πού ξεκινάει ἀπ’ τήν καρδιά σου
καί καταλήγει στό πρόσωπό σου…!
Always I love you…
… God says…
<>
-Ὅταν ὁ Θεός παγώνη τά δακρυά σου-
Ὅταν προσεύχεσαι
καί δακρύζεις
ἀπ’ τά δάκρυά σου ὁ Θεός
“συλλέγει τοῦ νεροῦ τίς στάλες,
ἀτμό τίς κάνει, ὀμίχλη ἤ
φτιάχνει τή βροχή”(Ἰώβ 36, 27)…!
Κάποιες ἀπ’ αὐτές,
ὅμως, τίς παγώνει…
τίς κάνει νιφάδες χιονιοῦ
μέ ὄμορφα γραμμικά
καλλιτεχνικά σχήματα
γιά νά στίς δώση
στίς δύσκολες στιγμές
τοῦ χειμῶνα τῆς ψυχῆς σου
μέσα σ’ ἕνα ὄμορφο κουτάκι
μέ κορδέλα τήν “ἀντανάκλασι”(Σοφία Σολομ. 7, 26)
τῆς ἀγάπης Του…!
<>
-Graphic Arts…-
Εἶναι γραφικές οἱ στιγμές
κοντά στό Θεό…!
Ἀναμνήσεις…
προσευχές…
τυπογραφικές στιγμές σέ
πολτοποιημένα καλλιτεχνικά χαρτιά
διακοσμημένα μέ φύλλα…
ἡ ὀμορφιά συναντιέται
μέ τήν ἀσχήμια…
καί ἡ εὐωδία τῆς ὀμορφιᾶς
σάν μελάνι μέσ’ στό νερό
διαχέεται παντοῦ…
καί τό νερό πέρνει χρῶμα…
ἕνα ἀπ’ τά χρώματα τοῦ
οὐράνιου τόξου…
ἤ ὅλα μαζί…!
<>
-Στίς παλάμες τῶν χεριῶν Μου-
Ὁ Θεός μέ τήν καθαρότατη
ἀγάπη Του ἔγινε
σάν παιδί πρίν Ἐνανθρωπήση…
καί ὅπως ἕνα παιδί
ζωγραφίζη αὐτό πού ἀγαπάει
στήν παλάμη τοῦ χεριοῦ του,
ἔτσι κι ὁ Θεός
μέ παιδική ἀγάπη μᾶς πιάνει
τόν καθένα
ξεχωριστᾶ καί μᾶς λέει·
“Νά, κοίτα, Ἐγώ μέσ’ στίς παλάμες
τῶν χεριῶν Μου
σέ ζωγράφισα”(Ἡσαΐα 49, 16)…!
<>
— Ὅταν ὁ ἤλιος βασίλεψε το καταμεσήμερο... —
Ὅταν σταυρώθηκε ὁ Κύριος,
“ὁ ἥλιος βασίλεψε τό καταμεσήμερο”(Ἱερ 15, 9)
καί ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἀνέτειλλε
στίς καρδιές μας!
<>
— Ἀπό τόν τόπο πού βρίσκεσαι... —
“Σήκωσε τά μάτια σου
καί κοίτα ἕνα γύρο
ἀπό τόν τόπο που βρίσκεσαι,
πρός τό βορρά καί τό νότο,
πρός τήν ἀνατολή καί τή δύσι”(Γεν 13, 14)
Στῆλε τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ
μέ τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ
πρός ὅλη τήν κτίσι.
<>
— Ὅταν ἔχης ἕνα Θεό πού δακρύζει... —
"Τότε ὁ Ἰησοῦς δάκρυσε" (Ιωαν. 11, 35)
Ὅταν ἔχης ἕνα Θεό πού δακρύζει...
τί ἄλλο θέλεις;
Ὅταν ἔχης ἕνα Θεό πού δακρύζει...
τί φοβάσαι;
...τά δάκρυα τοῦ Θεοῦ
φέρνουν πάντα τήν ανάστασι!
<>
– Τεντώνει την αγάπη Του –
Μ’ ἕνα ἰδιαίτερο σχέδιο
ἥ χρωματισμό
“Ὁ Κύριος πού τεντώνει
τούς οὐρανούς”(Ζαχαρία 12, 1)
τεντώνει τήν ἀγάπη Του…!
<>
Οι τεχνιτές λίμνες
για να γίνουν όμορφες
έχουν την ανάγκη του ἀνθρώπου…
Τελευταία πρόσεξα
ότι μες στην καρδιά μας
έχουμε μια τεχνιτή λίμνη
όπου Δημιουργό έχει
τον Ίδιο το Θεό
που έγινε ἀνθρωπος
για να της δώσει λίγο
απ’ τη θεϊκή ομορφιά Του…!
<>
– Περπατώντας στά νερά –
Νόμιζες ὅτι οἱ τεχνιτές
λίμνες δέν εἶναι ὄμορφες…
ὅτι πάνε κόντρα στή
φυσική δημιουργία τοῦ Θεοῦ…
Ὅμως, “βαθιά μέσ’ στήν
καρδιά”(Παροιμ. 22, 18)
ὑπάρχει μιά τεχνιτή λίμνη
τήν ὁποία φτιάχνουμε ἐμεῖς
καί ὁ Θεός καθημερινά
τή διασχίζει “περπατώντας
στά νερά”(Λουκ. 14, 28)…!
<>
– Λίμνες που ξεχιλίζουν από συγκίνισι –
Ὅταν ὁ Θεός περπατάη
σέ φουρτουνιασμένα νερά
τά γαληνεύει…
ἀλλα ὅποτε έρχεται «περπατώντας
πάνω στή λίμνη» (Ματθ. 14, 25) τῆς καρδιᾶς μας
τήν ἀναταράσσει…
Καί τότε αὐτή
ξεχιλίζει ἀπό συγκίνησι
κι ἐμεῖς δακρύζουμε
γιά τήν πολύ Του ἀγάπη…!
<>
-Acquerello…-
Καθώς ζωγράφιζεις τήν
ὑδατογραφία τῆς καρδιᾶς σου
ἀκοῦς τή σιωπή τοῦ Θεοῦ
νά σοῦ λέη, κάνε
“λίγο χῶρο στήν καρδιά”(Β΄ Κορ 7, 2)
γιά νά μπῆ ἡ
βαθύχρωμη ἀγάπη…!
<>
-Εdelweiss…-
Πολλά γράφθηκαν
γιά τή λίμνη
τῆς ψυχῆς μας
πού βρίσκεται ἀνάμεσα
στίς Ἑλβετικές Ἄλπεις,
στά “ὡραῖα αὐτά βουνά”(Δευτ. 3, 25)
ἐκεῖ μέσ’ στήν καρδιά μας…
πού μέ τήν προσευχή φυτρώνουν
τά ὄμορφα edelweiss…!
<>
-Δέντρα αλόης-
Ποιήματα γιά τά μεσημέρια…
γιά τίς νύκτες…
γιά τίς κοιλάδες…
γιά τούς ἤχους maggiore…
γιά τούς ἤχους minore…
καί γιά τό φράγμα τοῦ ἤχου…
γιά τά ἔτη φωτός…
γιά τά ἀστέρια…
και γιά τά ὑπόστεγα…
Ποιήματα “σάν δέντρα ἀλόης
φυτεμένα ἀπ’ τόν Κύριο”(Αριθμοί 24, 6)
<>
-Ἡλιακτίδες πού παίζουν τρέχοντας-
Καθώς περπατοῦσες
στό ἤρεμο κοιμητήριο
μέ τίς ἡλιακτίδες τοῦ ἥλιου
νά τρέχουν σάν
μικρά παιδιά παντοῦ
καί νά θυμίζουν τήν Ἀνάστασι
διάβασες κάπου
μέ δάκρυα στά μάτια…
Ἡ ψυχούλα του “ζῆ μαζί μέ τό Θεό,
γιατί ὁ Κυρίαρχος τῶν πάντων
τήν ἀγάπησε”(Σοφία Σολομ. 8,3).
<>
-Nemesis-
Ὅταν θυμώνης
αἰσθάνεσαι ὅτι κάνεις
bungee jumping xωρίς σχοινί…
μακρυά ἀπό ἀνθρώπους…
πυροβολεῖς τά πουλιά
πάνω στά κλαδιά
σπάζοντάς τα…
καί τά πουλιά φεῦγουν
τραγουδώντας
στό ἑπόμενο κλαδί
τό ὁποῖο ἔγινε σφεντόνα…
ἤ boomerang…
δέν θυμᾶμαι…
γιά νά κτυπήση ἐσένα
ἤ τά πουλιά
στά ἑπόμενα κλαδιά…
“Ψάχνω γιά ἀνθρώπους
μά δέν βρίσκω οὔτε ἕνα·
καί γιά πουλιά,
μά ὅλα ἔχουν φύγει”(Ἱερεμ. 4, 25).
<>
-Πεφταστέρι…-
Πολλές φορές κάθεσαι
στά σκαλάκια τοῦ μώλου,
ἐκείνου τοῦ μικροῦ λιμανιοῦ…
καί σ’ ἀρέσει νά
κοιτᾶς τ’ ἀστέρια…
βλέπεις τά πιό κοντινά…
σάν νά κοιτᾶς ἀπ’ τό λιμάνι
τό ἀπέναντι νησί
μέ τά φωτάκια τῶν σπιτῖῶν
ν’ ἀνάβουν ἕνα ἕνα…
Ὅταν ἕνα ἀστέρι κινῆται
δέν σημαίνει ὅτι πέφτει,
δέν σβήνει, δέν χάνεται…
μπαίνει μέσ’ στήν καρδιά σου…
γιά νά σοῦ θυμίζη ἐκεῖνο
τό ἀστέρι τῆς Βηθλεέμ
πού διέσχισε τόν οὐρανό
μέ τροχιά τό
χαμόγελο τοῦ Θεοῦ…!
<>
Δεν είναι άστατη
η πολυδιάστατη
δημιουργία του Θεού.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Λέει ο Θεός
ελα μες στην αγάπη Μου
μικρή μου αγάπη.
<>
HAIKU
Ποιήματα για
τά ποτάμια για Σένα
για τα δάκρυα.
<>
φ
HAIKU
Μια μπλε σονάτα
υαλοκρυστάλλινη
λαμπροφωνία.
<>
φ
HAIKU
Λίγο έξω απ᾽
τα βάθη της ψυχής σου
κρυσταλλοπηγή.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Και για να φτάσεις
ως εδώ μετράς κάθε
βήμα έν᾽ δυό.
<>
φ
HAIKU
Τα μεσημέρια
που όλα ηρεμούν σε
μία solo χλόη.
<>
φ
HAIKU ΓΙΑ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ...
Σε μια άηχη
ανέμελη πορεία
γυρης λουλουδιῶν.
<>
φ
HAIKU
Χαλικόστρωτη
άνοιξη μελωδικής
βαθυχρωμίας.
<>
φ
HAIKU ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΣΗ...
Τα βαλτόνερα
σε υδροβιότοπους
μετατρέπονται.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Mου αρέσει να
ζωγραφίζω με λέξεις
αντί χρώματα.
<>
φ
HAIKU
Ηλιοχρωμίες
μεσ᾽ σε τόνους minore
τόνους maggiore.
<>
φ
HAIKU
Νότες μουσικής
στο νερό που κυλάει
υψιφωνία.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Ζωγραφίζω τις
νότες μιας καβατίνας
μιας μονωδίας.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Δειλινές στιγμές
που ακούς μουσική στον
ήχο της σιωπής.
<>
φ
HAIKU
Ένα καράβι
σ᾽ αστερόφωτη νύχτα
μες στην καρδιά σου.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Πάνω σε πλοίο
παίζεις φυσαρμόνικα
άγγιγμα δροσιάς.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Ένα ποίημα
το στέλνεις πιο μακρυά
αν τ᾽ αγαπήσεις.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Πάντα έβρισκα
μιά σκοτεινή γωνίτσα
ν᾽ ανάψω κερί.
<>
φ
HAIKU
Υπαίθρια
δεκαεπταστιχία
ω χαρά και φως.
<>
φ
KATAUTA
Απαλή βροχή
κάπου στην οδό Λένας
παίζοντας ακορντεόν.
<>
φ
HAIKU
Μπλε ποιήματα
για τά βαθιά ποτάμια
για τα δάκρυα.
<>
φ
HAIKU
Πρωϊνό χαράς
μπλε μικρές πεταλούδες
συναντήθηκαν.
<>
φ
HAIKU
Κάθε πίνακας
κάθε ροδαυγή δροσιάς
ένα ποίημα.
<>
φ
HAIKU
Kάθε ορμίσκος
κάθε ζεστή αγκαλιά
ένα haiku.
<>
HAIKU
Kάθε πινελιά
Kάθε λιμνοθάλασσα
ένα ποίημα.
<>
HAIKU
Κάθε πορτρέτο
κάθε αντανάκλαση
ένα haiku.
<>
HAIKU
Κάθε ομορφιά
καθε εβενουργία
ένα ποίημα.
<>
KATAUTA (5-7-7)
Θεογαλήνη
Θεοθαλπωρή χαράς
ω Θεοπαρηγοριά.
<>
KATAUTA (5-7-7)
Θεολιακάδα
Θεοαγαλλίαση
ω Θεοευσπλαχνία.
<>
HAIKU
Θεολιόγερμα
ω Θεοσωτηρία
Θεοκυψέλη.
<>
HAIKU
Χριστός ανέστη
τριανταφυλλότοπος
σε κάθε ψυχή.
<>
EEE
HAIKU
Γέννηση Χριστού
αγάπη, χαμόγελο
μες στην καρδιά μας.
<>
EEE
HAIKU
Γέννηση Χριστού
αδαμαντοστόλισμα
μες στην ψυχή μας.
<>
EEE
HAIKU
Γέννηση Χριστού
γενναιοδωρία
ο Θεός στη Γη.
<>
HAIKU
Κάθε ευωδία
κάθε βαλεριάνα
ένα ποίημα.
<>
HAIKU
Κάθε μπονσάι
κάθε παραμυθία
ένα haiku.
<>
SENRYU / HAIKU
Κάθε διαμάντι
κάθε φωταγωγία
ένα ποίημα.
<>
SENRYU / HAIKU
Κάθε άνθρωπος
κάθε φαροφύλακας
ένα ποίημα.
<>
HAIKU
Κάθε ελπίδα
κάθε αλκυονίδα
ένα ποίημα.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Κάθε δίστιχο
κάθε μικρό ποίημα
μία ελπίδα.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Κάθε καράβι
κάθε αερόπλοιο
ένα ποίημα.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Φωτόλουστη
δεκαεπταστιχία
ροζέτα ψυχής.
<>
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Η ομόνοια
ω η φιλαλληλία
νότες αγάπης.
<>
<>
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Με την αγάπη
ζωγραφίζεις τή χαρά
σ᾽ έγχορδες ψυχές.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Ω ακορντεόν
ήλιου αντανάκλαση
βαθιά στην ψυχή.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Ω ακορντεόν
γλυκιά αγαθοσύνη
γλυκό ντο, ρε, μι.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Το ακορντεόν
ω πάντα σου θυμίζει
την αθωότητα.
<>
HAIKU ΓΙΑ ΤΑ ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ...
Ω ακορντεόν
άνθη μαργαριταριών
κάθε πλήκτρο σου.
<>
HAIKU ΓΙΑ ΤΑ ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ...
Ω ακορντεόν
μπλε γενναιοδωρία
θαλάσσιες νότες.
<>
φ
EEE
SENRYU / HAIKU
Ομορφόστολη
ανοδική πορεία
προς την ελπίδα.
<>
φ
HAIKU ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΙΜΝΕΣ...
Το νερό συναντάει
την λίμνη των
αναμνήσεων.
<>
φ
EEE
SENRYU / HAIKU
Σε μια αγάπη
από καρδιά σε καρδιά
face to face.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Νωπά χρώματα
τραγουδούν με τις νότες
του χαμόγελου.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Αβυθόμετρη
η αγάπη κάθε Σου
ευεργεσίας.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Παρέα μ᾽ ένα
δεκαεπτασύλλαβο
ακαθόριστο.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Προτίμησε το
τίποτα για να τα ´χεις
όλα στη ζωή.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Γελάει μόνη
παρέα με μια σκέψη
στον ηλεκτρικό.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Η καρδιά τρέχει
μπροστά απ᾽ τη λογική
σαν μικρό παιδί.
<>
φ
SENRYU / HAIKU
Xτίζεις μια πόλη
μες στην καρδιά σου
που λέγεται αγάπη.
<>
ΜΟΝΟΣΥΛΛΑΒΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ
Ω παζλ της γης
βγες και δες
μην κλαις.
<>
φ
KO-UTA 7575
Ω όλα προσεύχονται...
τα ροδόδενδρα
η έρημος, τα κρίνα
οι ηλίανθοι.
<>
KO-UTA 7575
Ω όλα προσεύχονται...
οι νερόκρινοι
ο ουρανός, τα ρόδα
τα edelweiss .
<>
KO-UTA 7575
Ω όλα προσεύχονται...
οι ροδότοποι
τα όστρακα, τα ψάρια
οι ηλίανθοι.
<>