μεσ᾽ στην καρδιά σου.
HAIKU ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΣΕΛΑΣ...
βαλς ξεκούρασης.
HAIKU ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΣΕΛΑΣ...
γλυκιά άρια.
HAIKU ΓΙΑ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ...
μαργαριτάρια.
έχε καρδιά μου.
HAIKU ΓΙΑ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ...
σου χαμογελούν.
η αγάπη Σου.
επίλογος ημέρας.
ένα haiku.
ένα ποίημα.
ένα haiku.
ένα ποίημα.
ένα haiku.
ένα ποίημα.
ένα haiku.
ένα ποίημα.
ένα haiku.
ένα ποίημα.
ένα haiku.
HAIKU ΓΙΑ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ...
σε αρμονία.
Ω όλα προσεύχονται...
οι ηλίανθοι.
Ω όλα προσεύχονται...
οι ανεμώνες.
όμορφο Grand Canyon.
μες στην ψυχή σου.
μες στην ψυχή σου.
μες στην ψυχή σου.
μες στην ψυχή σου.
μες στην ψυχή σου.
η αγάπη Σου.
HAIKU ΓΙΑ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ...
χρώματα δροσιάς.
HAIKU .
ρόδινο άσμα.
από λουλούδια.
με την αγάπη.
σχηματίστηκαν.
άρωμα ψυχής.
τρέχει μ᾽ ελπίδα.
τρίστιχα.
τ᾽ Ουρανού.
μέσα σου.
στη λίμνη.
γόνδολα.
ανθάκι.
φωνάζουν.
της ψυχής.
ανάσα.
έγχορδα.
άνοιξης.
αγάπη.
καρδιά του Θεού.
σε κάθε ψυχή.
προς κάθε ψυχή.
προς κάθε καρδιά.
Θεοθυσία.
Θεολιμάνι.
ένα ποίημα.
ένα haiku.
ένα haiku.
ένα ποίημα.
ένα haiku.
ένα ποίημα.
ένα haiku.
και τα αγκάθια του".
που δεν θα δούμε".
άνθρωπος έχει μέσα του...".
ούτε για τους λίγους...
είναι για έναν έναν χωριστά".
το ξέρει μόνο ο Θεός...
το κόβεις.
το ποτίζεις κάθε μέρα".
έβαλε κόμμα".
σε κάθε ψυχή.
τα αστέρια".
της μόδας".
του Μικρού Πρίγκιπα...
ψηλά στον ουρανό.
είπε κάποιος ανώνυμος.
ως τον Ουρανό.
γιά τούς ζωγράφους.
είπαν τα Υπόγεια Ρεύματα.
στα μικρά σοκάκια της.
τον Θεό και τον πλησίον.
ότι ο Θεός σε έχει έννοια.
που έγινε Παιδί.
καρποφορεί στη Γη.
του Θεού.
της αγάπης του Θεού.
σε κάθε ψυχή.
του Θεού.
της αγάπης του Θεού.
ν᾽ αγκαλιάσεις το Θεό.
ποτέ δεν μαλώνουν.
ψυχής.
Έξω δεν είναι κανείς".
οδός χαράς.
ν᾽ ανάβουν ένα ένα...
ξαστεριά ψυχής.
ανάβουν ξανά.
βαθιάς ελπίδας.
ω φωσφορίζουν.
στον ήχο της σιωπής.
με λέξεις αντί για χρώματα.
της ψυχής σου.
αλλά η ψυχή, στο είχα πει, παραμένει πάντα παιδί.
Θεός.
Ενανθρώπηση.
Θεάνθρωπος.
Ροδόνερο...
Χριστός" (Κολοσσαείς 3, 11).
της καρδιάς μας.
της Αλήθειας...
που ζητούν το νερό.
για να μη διψάω" (Ιω. 4, 15).
σε λήθη.
πλησιάσει...
ανθρώπων...
κάθε λουλούδι.
προς τον άνθρωπο.
δεν θα σε εγκαταλείψει.
είναι ποιητική...
σε κάθε καρδιά.
και φθάνει για όλους.
Η συγχορδία της αγάπης
προς τον πλησίον
και προς το Θεό...!
<>
Ο Θεός
κοντά σε έναν
άθεο.
<>
Ζούσα χωρίς Θεό
αλλά ο Θεός
ζούσε μαζί μου.
<>
Περπατούσα χωρίς Θεό
αλλά ο Θεός
βάδιζε μέσα μου.
<>
Νόμιζα ότι ο Θεός
δεν ήταν ποτέ δίπλα μου
αλλά με κρατούσε στην αγκαλιά Του.
<>
Ο Θεός βαδίζει
στά έλη της καρδιάς μας
καί τα μετατρέπει
σε υδροβιότοπους...!
<>
“Ἐγένετο πρωΐ” καί μέ τό λεπτό
πινέλο τῆς πρωϊνῆς προσευχῆς
ζωγραφίζει ὁ Θεός τήν
πιό ἁπαλή ἀνατολή τοῦ ἡλίου
μέσ’ τήν καρδιά μας.
“Ἐγένετο ἑσπέρα” καί μέ τό λεπτό
πινέλο τῆς βραδυνῆς προσευχῆς
ζωγραφίζει ὁ Θεός τό
πιό ὄμορφό Του ἡλιοβασίλεμα
μέσ’ τήν καρδιά μας.
<>
Ὅταν ὁ Θεός περπατάη
στόν παράδεισο τῆς καρδιᾶς μας,
ἀνθοσυλλέκτες φτιάχνουν
ἀντί γιά ἀκάνθινα,
στεφάνια ἀνθηρά…
σχηματίζοντας μέ
τά δάκρυα τῆς ἀγάπης
τήν πιό ὄμορφη
λιμνοθάλασσα στό κέντρο
τῆς ἴριδας τῶν ματιῶν
τῆς ψυχῆς μας…
Μάτια πού μποροῦμε
νά τά κλείσουμε
γιά νά μείνουμε λίγο μόνοι,
μόνοι μέ τό μόνο Θεό…!
<>
-Ἀλλαγή πού ὅλο ἀλλάζει ἀλλά ζῆ-
Ἄν ποτέ δακρύσουμε
ἄς ἀφήσουμε τά μάτια μας
νά παραμείνουν κλειστά
κι ἄς ἀνοίξουμε τά μάτια
τῆς καρδιᾶς μας
ὅπου ἐκεῖ φυλᾶμε
τά πιό πολύτιμα συναισθήματα…
τήν ἀγάπη καί τή
μετάνοια πρός τό Θεό,
μιά ἀλλαγή πού
ὅλο ἀλλάζει ἀλλά ζῆ…!
<>
-Περι-ποίησι ψυχῆς-
Ποίησι ἀφιερωμένη στό Θεό
εἶναι ἁγιογραφία μέ λέξεις,
προσευχές πρός τόν
Ποιητή πρός περι-ποίησι
τῆς ψυχῆς μας…
<>
-Ἄνθρωπος χωρίς ἄνθρωπο-
Μέ τήν ἀγάπη καί τήν προσευχή
γονατίζει ἡ ψυχή καί δίνει ἕνα δῶρο
στούς ἀνθρώπους ἐκείνους
πού γιά νά βροῦν
ἕνα ἄνθρωπο νά τοῦ ποῦν,
“ἄνθρωπο δέν ἔχω”,
χρειάσθηκε νά ἐνανθρωπήση
ὁ Ἴδιος ὁ Θεός…!
<>
-“Κι ἡ νύκτα σάν τή μέρα θά φωτίζη”(Ψαλμ. 138, 12)-
Ὁ Κύριος ρώτησε
τόν Πέτρο· “ἀγαπᾶς Με;”,
καί τώρα ὁ Κύριος ρωτᾶ ἐσένα…
μά πρίν προλάβης νά
Τοῦ ἀπαντήσης σοῦ λέει ὁ Ἴδιος
πόσο σέ ἀγαπάει…!
Διαπερνώντας κάθε στενή
χαραμάδα τῆς καρδιᾶς σου,
κάνοντας τή νύχτα σάν
τή μέρα νά φωτίζη…!
<>
-Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ-
Στή Δύσι μέ τά ρηχά πηγάδια
τῶν Προτεσταντικῶν ὁμολογιῶν
συνάντησες τήν Ὀρθοδοξία,
τό Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ…!
<>
-Ἡ πόρτα τῆς Κιβωτοῦ-
Ὅπως “μέτά τήν εἴσοδο
καί τοῦ Νῶε ὁ Κύριος ἔκλεισε τήν
κιβωτό πίσω του”(Γεν 7, 16)…
Ὅπως ἕνας πατέρας
βάζει τά παιδιά
του στό αὐτοκίνητο
καί τά περιμένει νά τούς
κλείση καλά τήν πόρτα…
ἔτσι κι ὁ Θεός πάντοτε μέ τόση
ἀγάπη βάζει τά παιδιά Του
στήν Κιβωτό τῆς Ἐκκλησίας Του
καί τούς κλείνει τήν πόρτα
ὁ Ἴδιος ἀπ’ ἔξω
με Πατρική στοργή…!
<>
-Θεϊκός Ἀσπασμός-
“Μνήσθητι Κύριε…
Ἀσπάζου τούς φίλους
κατ’ ὄνομα”
(Ψ 138, 7· Γ΄ Ἰω 16)
Ὁ Κύριος μέ τόση ἀγάπη,
τά δικά Του πρόβατα
καλεῖ κατ’ ὄνομα…
Ἔτσι κι ἐμεῖς μέ τήν
ἀγάπη τοῦ Κυρίου ἀσπαζόμασθε
ὅλους τούς ἀνθρώπους
στήν προσευχή μας κατ’ ὄνομα…
παρακαλώντας Τον
νά τούς θυμᾶται μέ τόν πιό
γλυκό ἀσπασμό Του…!
<>
-Ἀ-θεΐας ἄλφα στερητικό-
Ἄνθρωποι πού ἄφησαν
ἕνα γράμμα νά τούς
στερήση τό Θεό…
ἄνθρωποι πού
μετέτρεψαν τά βάια σέ βία
καί τό φῶς τῆς μέρας
σέ νύχτα…
ἄνθρωποι πού τούς
φοβᾶται ἀκόμη κι ὁ φόβος,
ἄνθρωποι μέ ἀ-θεΐας
ἄλφα στερητικό…!
<>
-Γυάλινα ποτήρια-
Στόν κῆπο τῆς Γεθσημανῆ,
γεμίζεις γυάλινα ποτήρια μέ
ποιήματα προσευχῆς…
προσπαθεῖς ν’ ἀγγίξης
τήν ἄκρη τοῦ χρόνου ἐκεῖ πού
ξεκινάει ἡ Αἰώνια Ζωή…
ψάχνοντας γιά τήν
ἀειπάρθενη ἀνύμφευτη
Νύμφη τῆς εὐχῆς
ζητώντας τό Σπίτι Τοῦ
Ἐσταυρωμένου Θεοῦ…
τοῦ Θεοῦ πού Τόν
ἀγάπησες χωρίς νά Τόν δῆς…!
<>
-Μέσα σέ χρυσό πλαίσιο-
Ἡ αἰώνια ἔγχορδη συμφωνία
ἀπ’ τό πεντάγραμμο τοῦ Θεοῦ
χαμηλόφωνα ραβδώνεται
στήν ὄμορφή πόλι…
στίς λέξεις τῶν προσευχῶν σου…
στήν παλλέτα τῶν χρωμάτων…
δίνοντάς σου τή
χαρά τοῦ Θεοῦ
σάν χαρούμενες μαριονέτες…
σάν καλλιτέχνες
σέ πεζόδρομο…
πού ζωγραφίζουν τούς
καταρράκτες τοῦ Νιαγάρα
πάντα μέ οὐράνιο τόξο…
“μέσα σέ χρυσό πλαίσιο”(Ἐξοδ. 39, 13)…!
<>
-Ἡ κόρη τοῦ ματιοῦ Μου-
God says…
Τά μεσημέρια πού ὅλα
ἠρεμοῦν καί ξεκινοῦν οἱ
ὧρες κοινῆς ἡσυχίας
οἱ σκέψεις σου
πλησιάζουν σ’ Ἐμένα…
καί οἱ κρυστάλλινες σταγόνες
ἀπ’ τήν “κόρη τοῦ ματιοῦ Μου”(Ζαχαρία 2, 12)
σχηματίζουν διαμάντια
διάφανων δακρύων
στόν κανθό…
στήν άκρη τῶν ματιῶν σου…
καί μετατρέπουν τόν
ἀκάνθινο στέφανό Μου
σέ βασιλικό στέμμα
τῆς ψυχῆς σου…
μέ ἕνα χαμόγελο πού ξεκινάει ἀπ’ τήν καρδιά σου
καί καταλήγει στό πρόσωπό σου…!
Always I love you…
… God says…
<>
-Ὅταν ὁ Θεός παγώνη τά δακρυά σου-
Ὅταν προσεύχεσαι
καί δακρύζεις
ἀπ’ τά δάκρυά σου ὁ Θεός
“συλλέγει τοῦ νεροῦ τίς στάλες,
ἀτμό τίς κάνει, ὀμίχλη ἤ
φτιάχνει τή βροχή”(Ἰώβ 36, 27)…!
Κάποιες ἀπ’ αὐτές,
ὅμως, τίς παγώνει…
τίς κάνει νιφάδες χιονιοῦ
μέ ὄμορφα γραμμικά
καλλιτεχνικά σχήματα
γιά νά στίς δώση
στίς δύσκολες στιγμές
τοῦ χειμῶνα τῆς ψυχῆς σου
μέσα σ’ ἕνα ὄμορφο κουτάκι
μέ κορδέλα τήν “ἀντανάκλασι”(Σοφία Σολομ. 7, 26)
τῆς ἀγάπης Του…!
<>
-Graphic Arts…-
Εἶναι γραφικές οἱ στιγμές
κοντά στό Θεό…!
Ἀναμνήσεις…
προσευχές…
τυπογραφικές στιγμές σέ
πολτοποιημένα καλλιτεχνικά χαρτιά
διακοσμημένα μέ φύλλα…
ἡ ὀμορφιά συναντιέται
μέ τήν ἀσχήμια…
καί ἡ εὐωδία τῆς ὀμορφιᾶς
σάν μελάνι μέσ’ στό νερό
διαχέεται παντοῦ…
καί τό νερό πέρνει χρῶμα…
ἕνα ἀπ’ τά χρώματα τοῦ
οὐράνιου τόξου…
ἤ ὅλα μαζί…!
<>
-Στίς παλάμες τῶν χεριῶν Μου-
Ὁ Θεός μέ τήν καθαρότατη
ἀγάπη Του ἔγινε
σάν παιδί πρίν Ἐνανθρωπήση…
καί ὅπως ἕνα παιδί
ζωγραφίζη αὐτό πού ἀγαπάει
στήν παλάμη τοῦ χεριοῦ του,
ἔτσι κι ὁ Θεός
μέ παιδική ἀγάπη μᾶς πιάνει
τόν καθένα
ξεχωριστᾶ καί μᾶς λέει·
“Νά, κοίτα, Ἐγώ μέσ’ στίς παλάμες
τῶν χεριῶν Μου
σέ ζωγράφισα”(Ἡσαΐα 49, 16)…!
<>
— Ὅταν ὁ ἤλιος βασίλεψε το καταμεσήμερο... —
Ὅταν σταυρώθηκε ὁ Κύριος,
“ὁ ἥλιος βασίλεψε τό καταμεσήμερο”(Ἱερ 15, 9)
καί ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἀνέτειλλε
στίς καρδιές μας!
<>
— Ἀπό τόν τόπο πού βρίσκεσαι... —
“Σήκωσε τά μάτια σου
καί κοίτα ἕνα γύρο
ἀπό τόν τόπο που βρίσκεσαι,
πρός τό βορρά καί τό νότο,
πρός τήν ἀνατολή καί τή δύσι”(Γεν 13, 14)
Στῆλε τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ
μέ τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ
πρός ὅλη τήν κτίσι.
<>
— Ὅταν ἔχης ἕνα Θεό πού δακρύζει... —
"Τότε ὁ Ἰησοῦς δάκρυσε" (Ιωαν. 11, 35)
Ὅταν ἔχης ἕνα Θεό πού δακρύζει...
τί ἄλλο θέλεις;
Ὅταν ἔχης ἕνα Θεό πού δακρύζει...
τί φοβάσαι;
...τά δάκρυα τοῦ Θεοῦ
φέρνουν πάντα τήν ανάστασι!
<>
– Τεντώνει την αγάπη Του –
Μ’ ἕνα ἰδιαίτερο σχέδιο
ἥ χρωματισμό
“Ὁ Κύριος πού τεντώνει
τούς οὐρανούς”(Ζαχαρία 12, 1)
τεντώνει τήν ἀγάπη Του…!
<>
Οι τεχνιτές λίμνες
για να γίνουν όμορφες
έχουν την ανάγκη του ἀνθρώπου…
Τελευταία πρόσεξα
ότι μες στην καρδιά μας
έχουμε μια τεχνιτή λίμνη
όπου Δημιουργό έχει
τον Ίδιο το Θεό
που έγινε ἀνθρωπος
για να της δώσει λίγο
απ’ τη θεϊκή ομορφιά Του…!
<>
– Περπατώντας στά νερά –
Νόμιζες ὅτι οἱ τεχνιτές
λίμνες δέν εἶναι ὄμορφες…
ὅτι πάνε κόντρα στή
φυσική δημιουργία τοῦ Θεοῦ…
Ὅμως, “βαθιά μέσ’ στήν
καρδιά”(Παροιμ. 22, 18)
ὑπάρχει μιά τεχνιτή λίμνη
τήν ὁποία φτιάχνουμε ἐμεῖς
καί ὁ Θεός καθημερινά
τή διασχίζει “περπατώντας
στά νερά”(Λουκ. 14, 28)…!
<>
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου